http://dotykiemwiatru.grd.pl/ Thu, 23 Apr 2026 01:36:47 +0000 MyBB http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7354.html Tue, 01 Jun 2021 20:53:00 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7354.html
Tytuł to "Fatalizm Niesfonrego Czasu Świt Bezgranicza"

Książkę udostępniam za darmo, to nie reklama dla zarobku.

Link do pdf:

https://app.box.com/s/t137q7cvzimkzhda9zfjoi88zglgud4m

Link do księgarni:

https://ridero.eu/pl/books/fatalizm_nies...zgranicza/



Pozwolę sobie przedstawić piękną książkę, o bogatym języku i zawierającą wiele mądrości, czysta duchowa strawa, zostałem upoważniony do proklamacji/kolportażu.
Lecz z własnej chęci i inicjatywy chciałem się podzielić tą pozycją również, ponieważ ta książka jest wciągająca w rzeczywistość metafizyczną, zawiera bardzo wiele mądrości uwikłanych w poetycznych i filozoficznych alegoriach, metaforach, co znaczy, że każde słowo może zawierać drugie dno. To nie są bajania, autor rzuca same konkrety. Jest naprawdę niesamowita, ale to jest moje zdanie. Rozdział drugi jest wręcz nadzwyczajny, zawiera bardzo wiele odpowiedzi na różne pytania powiązane z biblijnym Słowem, greckim Logos, hinduskim Shabdem lub Anahad Nad. Czyli mowa o fundamentalnych sprawach poprzez nauki „Mistrza”

Kategoria: Poemat, Filozofia, Sztuka, Literatura Piękna, Proza Współczesna, Poetyzowana Liryzowana Proza


Streszczenie od autora:

Opis książki: Poemat prozą o charakterze symbolicznym, pełny metafor i mistycznego znaczenia. Daje do zrozumienia pewną hierarchię rozwoju lub regresji wewnętrznej w każdej istniejącej formie/istocie, nasuwa ideę, że nie tylko może powiększać się zdolność samodzielnego uświadamiania sobie rzeczywistości i wszelkich w niej sprawunków, ale maleć, bądź zatrzymać w stagnacji. Świat przedstawiony jest według wspomnienia jednego członka z bliżej nieokreślonej grupy wybrańców, którzy pragnęli dosięgnąć istotności wielkiego talentu nieskończonej twórczości, zaznać najwyższego artyzmu, sięgającego ponad zdolności ludzkiego umysłu. Chcieli wyzwolić się tym z tyranii rozpadu i śmierci, pojednać się ze źródłem wszystkich rzeczy, jednak tymczasowo pobłądzili w drodze. Rzeczywistość przedstawiona przenika się z metafizyczną dziedziną, z której powstała, immanentna i niewyrażalna, zwolna staje się zmorą, gdzie czas przestaje trzymać się sztywnych, nieubłaganych praw. Dla tych jest jak umierający, daje o sobie znać tym mocniej, im bliżej jest swej śmierci w człowieku. Sukursem na wszelkie subiekcje okazuje się być pewien napotkany człowiek i jego nauka o regionie nazwanym Bezgraniczem, mówca ten pomny wszelkich praprzyczyn, każdej woli wyprowadzonej z jednego źródła Woli, pouczający garstkę swoich adeptów, by przekroczyli ułomność zwaną „ludzkim” przedostali się przez labirynt „prowincji” (niższych regionów umysłowych) a dostąpili nowego Świtu wraz z nim, czegoś znacznie wyższego od poczucia gatunku, przemijających rzeczy i nikłej tożsamości. Jest to pozycja szczególnie dla tych, którzy czują zew, aby wydobyć się z efemerycznego matecznika umysłowego sądu, wymyślonych konceptów, konwencji, miejsca wielkiego fałszu ludzkiego, poza farsę dobra i zła, anarchii i demoralizacji – w specyficzny i stoicki sposób egzystowania gdziekolwiek się nie jest. Poemat ten ukazuje warunki i sposób, w jaki odbywa się wkroczenie na misterny królewski szlak, gdzie zrzuca się nabyte spolegliwości i skłonności do naiwnej wiary, swą niewolę zmysłowości, zatraca niejako lichą wiedzę nabytą, wymazuje doszczętnie przekonania filozoficzne i religijne, zaprzecza się intelektowi i logice a nawet osobowości własnej na rzecz poznania, wówczas ujawniają się czyste, odwieczne, wspólne dla wszystkich wartości i nauki dobyte drogą osobistego doświadczenia poprzez enigmatyczny, twórczy głos z wewnątrz, tu nazwany „Anraag” do jakiego dostrajają wielcy wojażerowie transcendentu, sięgających samego „Bezgranicza” czyli nieograniczonej mądrości. Utwór wprowadza myśli pewną manierą na tor zrozumienia koniecznej unifikacji z wewnętrznym, twórczym nurtem i wszechobecną Inicjalną Wolą – czyli rozkazu, z którego powstało to co jest, co doświadczamy. Kontakt do asystenta autora: log2676@wp.pl]]>
Tytuł to "Fatalizm Niesfonrego Czasu Świt Bezgranicza"

Książkę udostępniam za darmo, to nie reklama dla zarobku.

Link do pdf:

https://app.box.com/s/t137q7cvzimkzhda9zfjoi88zglgud4m

Link do księgarni:

https://ridero.eu/pl/books/fatalizm_nies...zgranicza/



Pozwolę sobie przedstawić piękną książkę, o bogatym języku i zawierającą wiele mądrości, czysta duchowa strawa, zostałem upoważniony do proklamacji/kolportażu.
Lecz z własnej chęci i inicjatywy chciałem się podzielić tą pozycją również, ponieważ ta książka jest wciągająca w rzeczywistość metafizyczną, zawiera bardzo wiele mądrości uwikłanych w poetycznych i filozoficznych alegoriach, metaforach, co znaczy, że każde słowo może zawierać drugie dno. To nie są bajania, autor rzuca same konkrety. Jest naprawdę niesamowita, ale to jest moje zdanie. Rozdział drugi jest wręcz nadzwyczajny, zawiera bardzo wiele odpowiedzi na różne pytania powiązane z biblijnym Słowem, greckim Logos, hinduskim Shabdem lub Anahad Nad. Czyli mowa o fundamentalnych sprawach poprzez nauki „Mistrza”

Kategoria: Poemat, Filozofia, Sztuka, Literatura Piękna, Proza Współczesna, Poetyzowana Liryzowana Proza


Streszczenie od autora:

Opis książki: Poemat prozą o charakterze symbolicznym, pełny metafor i mistycznego znaczenia. Daje do zrozumienia pewną hierarchię rozwoju lub regresji wewnętrznej w każdej istniejącej formie/istocie, nasuwa ideę, że nie tylko może powiększać się zdolność samodzielnego uświadamiania sobie rzeczywistości i wszelkich w niej sprawunków, ale maleć, bądź zatrzymać w stagnacji. Świat przedstawiony jest według wspomnienia jednego członka z bliżej nieokreślonej grupy wybrańców, którzy pragnęli dosięgnąć istotności wielkiego talentu nieskończonej twórczości, zaznać najwyższego artyzmu, sięgającego ponad zdolności ludzkiego umysłu. Chcieli wyzwolić się tym z tyranii rozpadu i śmierci, pojednać się ze źródłem wszystkich rzeczy, jednak tymczasowo pobłądzili w drodze. Rzeczywistość przedstawiona przenika się z metafizyczną dziedziną, z której powstała, immanentna i niewyrażalna, zwolna staje się zmorą, gdzie czas przestaje trzymać się sztywnych, nieubłaganych praw. Dla tych jest jak umierający, daje o sobie znać tym mocniej, im bliżej jest swej śmierci w człowieku. Sukursem na wszelkie subiekcje okazuje się być pewien napotkany człowiek i jego nauka o regionie nazwanym Bezgraniczem, mówca ten pomny wszelkich praprzyczyn, każdej woli wyprowadzonej z jednego źródła Woli, pouczający garstkę swoich adeptów, by przekroczyli ułomność zwaną „ludzkim” przedostali się przez labirynt „prowincji” (niższych regionów umysłowych) a dostąpili nowego Świtu wraz z nim, czegoś znacznie wyższego od poczucia gatunku, przemijających rzeczy i nikłej tożsamości. Jest to pozycja szczególnie dla tych, którzy czują zew, aby wydobyć się z efemerycznego matecznika umysłowego sądu, wymyślonych konceptów, konwencji, miejsca wielkiego fałszu ludzkiego, poza farsę dobra i zła, anarchii i demoralizacji – w specyficzny i stoicki sposób egzystowania gdziekolwiek się nie jest. Poemat ten ukazuje warunki i sposób, w jaki odbywa się wkroczenie na misterny królewski szlak, gdzie zrzuca się nabyte spolegliwości i skłonności do naiwnej wiary, swą niewolę zmysłowości, zatraca niejako lichą wiedzę nabytą, wymazuje doszczętnie przekonania filozoficzne i religijne, zaprzecza się intelektowi i logice a nawet osobowości własnej na rzecz poznania, wówczas ujawniają się czyste, odwieczne, wspólne dla wszystkich wartości i nauki dobyte drogą osobistego doświadczenia poprzez enigmatyczny, twórczy głos z wewnątrz, tu nazwany „Anraag” do jakiego dostrajają wielcy wojażerowie transcendentu, sięgających samego „Bezgranicza” czyli nieograniczonej mądrości. Utwór wprowadza myśli pewną manierą na tor zrozumienia koniecznej unifikacji z wewnętrznym, twórczym nurtem i wszechobecną Inicjalną Wolą – czyli rozkazu, z którego powstało to co jest, co doświadczamy. Kontakt do asystenta autora: log2676@wp.pl]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7353.html Tue, 01 Jun 2021 20:52:42 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7353.html
Tytuł to "Fatalizm Niesfonrego Czasu Świt Bezgranicza"

Książkę udostępniam za darmo, to nie reklama dla zarobku.

Link do pdf:

https://app.box.com/s/t137q7cvzimkzhda9zfjoi88zglgud4m

Link do księgarni:

https://ridero.eu/pl/books/fatalizm_nies...zgranicza/



Pozwolę sobie przedstawić piękną książkę, o bogatym języku i zawierającą wiele mądrości, czysta duchowa strawa, zostałem upoważniony do proklamacji/kolportażu.
Lecz z własnej chęci i inicjatywy chciałem się podzielić tą pozycją również, ponieważ ta książka jest wciągająca w rzeczywistość metafizyczną, zawiera bardzo wiele mądrości uwikłanych w poetycznych i filozoficznych alegoriach, metaforach, co znaczy, że każde słowo może zawierać drugie dno. To nie są bajania, autor rzuca same konkrety. Jest naprawdę niesamowita, ale to jest moje zdanie. Rozdział drugi jest wręcz nadzwyczajny, zawiera bardzo wiele odpowiedzi na różne pytania powiązane z biblijnym Słowem, greckim Logos, hinduskim Shabdem lub Anahad Nad. Czyli mowa o fundamentalnych sprawach poprzez nauki „Mistrza”

Kategoria: Poemat, Filozofia, Sztuka, Literatura Piękna, Proza Współczesna, Poetyzowana Liryzowana Proza


Streszczenie od autora:

Opis książki: Poemat prozą o charakterze symbolicznym, pełny metafor i mistycznego znaczenia. Daje do zrozumienia pewną hierarchię rozwoju lub regresji wewnętrznej w każdej istniejącej formie/istocie, nasuwa ideę, że nie tylko może powiększać się zdolność samodzielnego uświadamiania sobie rzeczywistości i wszelkich w niej sprawunków, ale maleć, bądź zatrzymać w stagnacji. Świat przedstawiony jest według wspomnienia jednego członka z bliżej nieokreślonej grupy wybrańców, którzy pragnęli dosięgnąć istotności wielkiego talentu nieskończonej twórczości, zaznać najwyższego artyzmu, sięgającego ponad zdolności ludzkiego umysłu. Chcieli wyzwolić się tym z tyranii rozpadu i śmierci, pojednać się ze źródłem wszystkich rzeczy, jednak tymczasowo pobłądzili w drodze. Rzeczywistość przedstawiona przenika się z metafizyczną dziedziną, z której powstała, immanentna i niewyrażalna, zwolna staje się zmorą, gdzie czas przestaje trzymać się sztywnych, nieubłaganych praw. Dla tych jest jak umierający, daje o sobie znać tym mocniej, im bliżej jest swej śmierci w człowieku. Sukursem na wszelkie subiekcje okazuje się być pewien napotkany człowiek i jego nauka o regionie nazwanym Bezgraniczem, mówca ten pomny wszelkich praprzyczyn, każdej woli wyprowadzonej z jednego źródła Woli, pouczający garstkę swoich adeptów, by przekroczyli ułomność zwaną „ludzkim” przedostali się przez labirynt „prowincji” (niższych regionów umysłowych) a dostąpili nowego Świtu wraz z nim, czegoś znacznie wyższego od poczucia gatunku, przemijających rzeczy i nikłej tożsamości. Jest to pozycja szczególnie dla tych, którzy czują zew, aby wydobyć się z efemerycznego matecznika umysłowego sądu, wymyślonych konceptów, konwencji, miejsca wielkiego fałszu ludzkiego, poza farsę dobra i zła, anarchii i demoralizacji – w specyficzny i stoicki sposób egzystowania gdziekolwiek się nie jest. Poemat ten ukazuje warunki i sposób, w jaki odbywa się wkroczenie na misterny królewski szlak, gdzie zrzuca się nabyte spolegliwości i skłonności do naiwnej wiary, swą niewolę zmysłowości, zatraca niejako lichą wiedzę nabytą, wymazuje doszczętnie przekonania filozoficzne i religijne, zaprzecza się intelektowi i logice a nawet osobowości własnej na rzecz poznania, wówczas ujawniają się czyste, odwieczne, wspólne dla wszystkich wartości i nauki dobyte drogą osobistego doświadczenia poprzez enigmatyczny, twórczy głos z wewnątrz, tu nazwany „Anraag” do jakiego dostrajają wielcy wojażerowie transcendentu, sięgających samego „Bezgranicza” czyli nieograniczonej mądrości. Utwór wprowadza myśli pewną manierą na tor zrozumienia koniecznej unifikacji z wewnętrznym, twórczym nurtem i wszechobecną Inicjalną Wolą – czyli rozkazu, z którego powstało to co jest, co doświadczamy. Kontakt do asystenta autora: log2676@wp.pl]]>
Tytuł to "Fatalizm Niesfonrego Czasu Świt Bezgranicza"

Książkę udostępniam za darmo, to nie reklama dla zarobku.

Link do pdf:

https://app.box.com/s/t137q7cvzimkzhda9zfjoi88zglgud4m

Link do księgarni:

https://ridero.eu/pl/books/fatalizm_nies...zgranicza/



Pozwolę sobie przedstawić piękną książkę, o bogatym języku i zawierającą wiele mądrości, czysta duchowa strawa, zostałem upoważniony do proklamacji/kolportażu.
Lecz z własnej chęci i inicjatywy chciałem się podzielić tą pozycją również, ponieważ ta książka jest wciągająca w rzeczywistość metafizyczną, zawiera bardzo wiele mądrości uwikłanych w poetycznych i filozoficznych alegoriach, metaforach, co znaczy, że każde słowo może zawierać drugie dno. To nie są bajania, autor rzuca same konkrety. Jest naprawdę niesamowita, ale to jest moje zdanie. Rozdział drugi jest wręcz nadzwyczajny, zawiera bardzo wiele odpowiedzi na różne pytania powiązane z biblijnym Słowem, greckim Logos, hinduskim Shabdem lub Anahad Nad. Czyli mowa o fundamentalnych sprawach poprzez nauki „Mistrza”

Kategoria: Poemat, Filozofia, Sztuka, Literatura Piękna, Proza Współczesna, Poetyzowana Liryzowana Proza


Streszczenie od autora:

Opis książki: Poemat prozą o charakterze symbolicznym, pełny metafor i mistycznego znaczenia. Daje do zrozumienia pewną hierarchię rozwoju lub regresji wewnętrznej w każdej istniejącej formie/istocie, nasuwa ideę, że nie tylko może powiększać się zdolność samodzielnego uświadamiania sobie rzeczywistości i wszelkich w niej sprawunków, ale maleć, bądź zatrzymać w stagnacji. Świat przedstawiony jest według wspomnienia jednego członka z bliżej nieokreślonej grupy wybrańców, którzy pragnęli dosięgnąć istotności wielkiego talentu nieskończonej twórczości, zaznać najwyższego artyzmu, sięgającego ponad zdolności ludzkiego umysłu. Chcieli wyzwolić się tym z tyranii rozpadu i śmierci, pojednać się ze źródłem wszystkich rzeczy, jednak tymczasowo pobłądzili w drodze. Rzeczywistość przedstawiona przenika się z metafizyczną dziedziną, z której powstała, immanentna i niewyrażalna, zwolna staje się zmorą, gdzie czas przestaje trzymać się sztywnych, nieubłaganych praw. Dla tych jest jak umierający, daje o sobie znać tym mocniej, im bliżej jest swej śmierci w człowieku. Sukursem na wszelkie subiekcje okazuje się być pewien napotkany człowiek i jego nauka o regionie nazwanym Bezgraniczem, mówca ten pomny wszelkich praprzyczyn, każdej woli wyprowadzonej z jednego źródła Woli, pouczający garstkę swoich adeptów, by przekroczyli ułomność zwaną „ludzkim” przedostali się przez labirynt „prowincji” (niższych regionów umysłowych) a dostąpili nowego Świtu wraz z nim, czegoś znacznie wyższego od poczucia gatunku, przemijających rzeczy i nikłej tożsamości. Jest to pozycja szczególnie dla tych, którzy czują zew, aby wydobyć się z efemerycznego matecznika umysłowego sądu, wymyślonych konceptów, konwencji, miejsca wielkiego fałszu ludzkiego, poza farsę dobra i zła, anarchii i demoralizacji – w specyficzny i stoicki sposób egzystowania gdziekolwiek się nie jest. Poemat ten ukazuje warunki i sposób, w jaki odbywa się wkroczenie na misterny królewski szlak, gdzie zrzuca się nabyte spolegliwości i skłonności do naiwnej wiary, swą niewolę zmysłowości, zatraca niejako lichą wiedzę nabytą, wymazuje doszczętnie przekonania filozoficzne i religijne, zaprzecza się intelektowi i logice a nawet osobowości własnej na rzecz poznania, wówczas ujawniają się czyste, odwieczne, wspólne dla wszystkich wartości i nauki dobyte drogą osobistego doświadczenia poprzez enigmatyczny, twórczy głos z wewnątrz, tu nazwany „Anraag” do jakiego dostrajają wielcy wojażerowie transcendentu, sięgających samego „Bezgranicza” czyli nieograniczonej mądrości. Utwór wprowadza myśli pewną manierą na tor zrozumienia koniecznej unifikacji z wewnętrznym, twórczym nurtem i wszechobecną Inicjalną Wolą – czyli rozkazu, z którego powstało to co jest, co doświadczamy. Kontakt do asystenta autora: log2676@wp.pl]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7292.html Wed, 10 Feb 2021 20:38:45 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7292.html i myślę jakim byłem szczęściarzem .
że wybrałaś mnie , spośród tylu innych .
Nie wiem czym sobie na to zasłużyłem
ale wiem że tak właśnie było .
Dziękuję Ci za to , nie pytając już ,
dlaczego właśnie ..... ja .]]> i myślę jakim byłem szczęściarzem .
że wybrałaś mnie , spośród tylu innych .
Nie wiem czym sobie na to zasłużyłem
ale wiem że tak właśnie było .
Dziękuję Ci za to , nie pytając już ,
dlaczego właśnie ..... ja .]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7290.html Wed, 10 Feb 2021 20:17:41 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7290.html każdy dzień kończę myślą o Tobie.
Proszę śnij mi się miła co noc ,
daj mi proszę te drobinę szczęścia
......... dopóki się nie obudzę .
[/size][/align][/font]]]> każdy dzień kończę myślą o Tobie.
Proszę śnij mi się miła co noc ,
daj mi proszę te drobinę szczęścia
......... dopóki się nie obudzę .
[/size][/align][/font]]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-6847.html Sun, 29 Oct 2017 09:35:52 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-6847.html obrazek z sieci

.
Deszczowe chmury zawisły nad miastem,
upychając spacerowiczów w barach i kawiarenkach.
Tylko tych dwoje wtulonych w siebie
nie czuje kropel deszczu, rzęsiście już padającego.
Ich rozgrzane ciała potrzebują doraźnej ochłody,
zanim znajdą tylko dla siebie przytulny kącik.

Starsi już wiekiem, kawiarniani klienci
widząc ich przez pokryte deszczem okna,
wspominają z nostalgią swoje, młodzieńcze lata.
Uciekający czas...]]> obrazek z sieci

.
Deszczowe chmury zawisły nad miastem,
upychając spacerowiczów w barach i kawiarenkach.
Tylko tych dwoje wtulonych w siebie
nie czuje kropel deszczu, rzęsiście już padającego.
Ich rozgrzane ciała potrzebują doraźnej ochłody,
zanim znajdą tylko dla siebie przytulny kącik.

Starsi już wiekiem, kawiarniani klienci
widząc ich przez pokryte deszczem okna,
wspominają z nostalgią swoje, młodzieńcze lata.
Uciekający czas...]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-6803.html Sat, 21 Oct 2017 20:16:07 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-6803.html Bogactwo kolorów ogrodu kwiatowego w pełnym rozkwicie. Ziemskie zwierciadło raju kusi swoją niepowtarzalnością. Niedopatrzeniem niebiańskich sędziów wyrósł tutaj również blekot, zwany niekiedy szalejem. Nierozpoznany intruz nabrał sił i rozpoczął swój nachalny taniec wypierając ozdobne kwiaty. Kolejny ogród więdnie skażony obecnością natręta...
#
źródło:
http://www.rynek-rolny.pl/artykul/uwaga-...owych.html

"Każdy z nas zapewne kojarzy powiedzenie „najeść się szaleju”, odnoszące się do dziwnego i nietypowego zachowania. Pod tajemniczą nazwą szaleju kryje się blekot pospolity ‒ roślina trująca, powszechnie występująca na łąkach i zachwaszczająca pola uprawne. Potocznie zwana także psią pietruszką."
.]]> Bogactwo kolorów ogrodu kwiatowego w pełnym rozkwicie. Ziemskie zwierciadło raju kusi swoją niepowtarzalnością. Niedopatrzeniem niebiańskich sędziów wyrósł tutaj również blekot, zwany niekiedy szalejem. Nierozpoznany intruz nabrał sił i rozpoczął swój nachalny taniec wypierając ozdobne kwiaty. Kolejny ogród więdnie skażony obecnością natręta...
#
źródło:
http://www.rynek-rolny.pl/artykul/uwaga-...owych.html

"Każdy z nas zapewne kojarzy powiedzenie „najeść się szaleju”, odnoszące się do dziwnego i nietypowego zachowania. Pod tajemniczą nazwą szaleju kryje się blekot pospolity ‒ roślina trująca, powszechnie występująca na łąkach i zachwaszczająca pola uprawne. Potocznie zwana także psią pietruszką."
.]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-6703.html Tue, 03 Oct 2017 13:50:07 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-6703.html
+
Wszechświat.
Setki tysięcy dusz
uwolnionych od ciał
jest z nami.
W naszej wyobrażalnej przestrzeni.
Bardziej poza nią.
Lecz mimo to z nami.
Pod powiekami zamkniętych oczu.
Stanowimy jeden świat
w kilku wymiarach.
Ich dusze cierpią
naszą tutaj szarpaniną.
Pozbawione politycznych różnic.
Bez żadnego znaczenia
dla ich jestestwa.
Herezja.
Naginanie prawd wiary
dla własnych potrzeb.
Fałszywa interpretacja.
Nam wolno.
Swoje dusze
zaprzedajemy diabłu.
Ci, co wierzą,
tym bardziej je zaprzedają.
Na wieczne potępienie.
Wierzący w Boga
czy apostołowie szatana?
.
Bez żadnego - ale... przecież..!!!

#
1 sierpnia – 3 października 1944
Ponad dwa miesiące...
Pamiętne 63 dni walki i nadziei na...
150 - 180 tys. ofiar cywilnych
Warszawa zrównana z ziemią
Bohaterstwo powstańców i...
I... co?
Wiele pytań o sens i odpowiedzialność za...
Co byłoby, gdyby...
+]]>
+
Wszechświat.
Setki tysięcy dusz
uwolnionych od ciał
jest z nami.
W naszej wyobrażalnej przestrzeni.
Bardziej poza nią.
Lecz mimo to z nami.
Pod powiekami zamkniętych oczu.
Stanowimy jeden świat
w kilku wymiarach.
Ich dusze cierpią
naszą tutaj szarpaniną.
Pozbawione politycznych różnic.
Bez żadnego znaczenia
dla ich jestestwa.
Herezja.
Naginanie prawd wiary
dla własnych potrzeb.
Fałszywa interpretacja.
Nam wolno.
Swoje dusze
zaprzedajemy diabłu.
Ci, co wierzą,
tym bardziej je zaprzedają.
Na wieczne potępienie.
Wierzący w Boga
czy apostołowie szatana?
.
Bez żadnego - ale... przecież..!!!

#
1 sierpnia – 3 października 1944
Ponad dwa miesiące...
Pamiętne 63 dni walki i nadziei na...
150 - 180 tys. ofiar cywilnych
Warszawa zrównana z ziemią
Bohaterstwo powstańców i...
I... co?
Wiele pytań o sens i odpowiedzialność za...
Co byłoby, gdyby...
+]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-6235.html Wed, 14 Dec 2016 12:52:53 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-6235.html http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-6234.html Wed, 14 Dec 2016 12:43:47 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-6234.html http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-6232.html Wed, 14 Dec 2016 11:41:31 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-6232.html http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-6227.html Tue, 13 Dec 2016 13:10:19 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-6227.html http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-5110.html Mon, 29 Sep 2014 23:18:07 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-5110.html śmiechy okrzyki milczenia zdania
pozwólcie mi się wedrzeć do waszego
świata porwijcie mnie huragany cwałujące
przez morza i lądy ponieście mnie aż
stracę rzeczywistość z oczu żeby lepiej
zrozumieć żeby być waszym pierwszym
słowem]]> śmiechy okrzyki milczenia zdania
pozwólcie mi się wedrzeć do waszego
świata porwijcie mnie huragany cwałujące
przez morza i lądy ponieście mnie aż
stracę rzeczywistość z oczu żeby lepiej
zrozumieć żeby być waszym pierwszym
słowem]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-4706.html Mon, 13 Aug 2012 15:11:52 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-4706.html

Zaginiony Tom XI Fabulas Narrare
autor przekładu nieznany

Wybawienie, czy zguba?

Wiele eonów temu, w zapomnianej krainie pełnej pradawnych istot żyjących wolnie pozornie chaosie, lecz panował
ład.
Wtem z otchłani czeluści bez dna zmora¹ okrutna przybyła by zasiać swe zło. Siła mroku chociaż straszliwa ulec
musiała światłu gdyż te jak znikąd wzięte raziło ją i trąciło z powrotem w czarcie odmęty.
Snop światła gasł, a z niego wyłaniały się byty anielskie o białych skrzydłach rozpiętych, gorejące ostrza dzierżące.
Te zarzekły, a żeby zjawę odeprzeć czuwać będą a krainie świetlistym murem ogrodzą by istoty tu żyjące pod swe
anielskie skrzydła wziąć.
W strachu przypływie przystały na ich łaskę, z czasem porzucając swój chaotyczny ład na rzecz systemu anielskiego
postępując wedle ich przepisów.
Ich bogate niegdyś wnętrza jałowieć poczeły, a umysły związane przez słowa trujące i jadło zatrute.
Odkryto później w komnacie przodków zwoje stare z sprzed mary nastaniem, czytamy w nich:
"Strzerzcie się istoty czyste² bowiem zbrukać was mają, dusze zjałowieć a i umysły i ciała ztruć niegodziwce
w ułudzie skompane
o gadzich jęzorach z w płomieniach oręzem spowitym.
Wyczekujcie mnie pod postacią zjawy kiedy ja by was ostrzec się ukażę."

―――――
Przypisy
¹ Sinister (sic) - 'zmora', również; odstały od tego co prawe.
² Integer (sic) -'czyste, nieskalane', również; 'dziewicze'/'pierwotne', jak i 'o otwartym umyśle'.]]>

Zaginiony Tom XI Fabulas Narrare
autor przekładu nieznany

Wybawienie, czy zguba?

Wiele eonów temu, w zapomnianej krainie pełnej pradawnych istot żyjących wolnie pozornie chaosie, lecz panował
ład.
Wtem z otchłani czeluści bez dna zmora¹ okrutna przybyła by zasiać swe zło. Siła mroku chociaż straszliwa ulec
musiała światłu gdyż te jak znikąd wzięte raziło ją i trąciło z powrotem w czarcie odmęty.
Snop światła gasł, a z niego wyłaniały się byty anielskie o białych skrzydłach rozpiętych, gorejące ostrza dzierżące.
Te zarzekły, a żeby zjawę odeprzeć czuwać będą a krainie świetlistym murem ogrodzą by istoty tu żyjące pod swe
anielskie skrzydła wziąć.
W strachu przypływie przystały na ich łaskę, z czasem porzucając swój chaotyczny ład na rzecz systemu anielskiego
postępując wedle ich przepisów.
Ich bogate niegdyś wnętrza jałowieć poczeły, a umysły związane przez słowa trujące i jadło zatrute.
Odkryto później w komnacie przodków zwoje stare z sprzed mary nastaniem, czytamy w nich:
"Strzerzcie się istoty czyste² bowiem zbrukać was mają, dusze zjałowieć a i umysły i ciała ztruć niegodziwce
w ułudzie skompane
o gadzich jęzorach z w płomieniach oręzem spowitym.
Wyczekujcie mnie pod postacią zjawy kiedy ja by was ostrzec się ukażę."

―――――
Przypisy
¹ Sinister (sic) - 'zmora', również; odstały od tego co prawe.
² Integer (sic) -'czyste, nieskalane', również; 'dziewicze'/'pierwotne', jak i 'o otwartym umyśle'.]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-3000.html Wed, 04 Aug 2010 02:12:09 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-3000.html Na świecie mamy wiele religi, lecz najbardziej popularnymi wyróżniamy
-Chrześcijanizm
-Islam
-Buddyzm
-Hinduizm

Chrześcijanizm zapewnia Ci:
-życię w świecie wieczym, w raju u boku pana.
-nieskończone łaski Matki bożej (tylko kup wisiorek za 9.99)
Kiedyś były modne jeszcze odpusty
-bla bla

Wymagania:
-Co tydzien uczestniczyć w mszy świetej i wpłacać na tacę
-raz w miesiącu przystąpić bla bla...

Islam ? To samo!
Buddyzm ? Podobnie!
Hinduizm ? Identycznie!

W XXI wieku, człowiek zarabia na wszystkim, mydlą ludziom oczy, a legalne mafie "Prezydenci", "Przedstawiciele religi" nie dość, że są mafiami to maja miliony\miliardy rzesz wiernych ! Aż jaskiniowiec sie usmiał , a mi przypomniało to produkt schodzący z taśmy produkcyjnej. pff...]]> Na świecie mamy wiele religi, lecz najbardziej popularnymi wyróżniamy
-Chrześcijanizm
-Islam
-Buddyzm
-Hinduizm

Chrześcijanizm zapewnia Ci:
-życię w świecie wieczym, w raju u boku pana.
-nieskończone łaski Matki bożej (tylko kup wisiorek za 9.99)
Kiedyś były modne jeszcze odpusty
-bla bla

Wymagania:
-Co tydzien uczestniczyć w mszy świetej i wpłacać na tacę
-raz w miesiącu przystąpić bla bla...

Islam ? To samo!
Buddyzm ? Podobnie!
Hinduizm ? Identycznie!

W XXI wieku, człowiek zarabia na wszystkim, mydlą ludziom oczy, a legalne mafie "Prezydenci", "Przedstawiciele religi" nie dość, że są mafiami to maja miliony\miliardy rzesz wiernych ! Aż jaskiniowiec sie usmiał , a mi przypomniało to produkt schodzący z taśmy produkcyjnej. pff...]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-450.html Thu, 09 Jul 2009 22:10:10 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-450.html Pies Pustelnik nie daje mi spokoju. Co z przemijaniem? Co z przejściem, granicą, życia i śmierci? Staję w rozterce. Dziś żegnam Przyjaciela Waldemara – Jerzego, serce pęka. Jeszcze nie czas emocje buzują. Jeszcze za wcześnie, wczoraj Jaco , i co tego. Pies Pustelnik oko przymrużył. Błądzisz, wszak to nie koniec, to początku tajemnica. Logika, koncepcje, to na nic. Czuwaj, Pan wraca z wesela, czy jesteś gotowy? Czy Twoje, serce podoba się Bogu? Teraz nie na emeryturze! Czy miłość osądzona zostanie? Kochałeś, kochasz, banał czy prawda?
Moja rozterka , moje zmaganie. To teraz, przybija, jesteś gotowy, czy jeszcze czasu Ci potrzeba. Myślę, że ta tajemnica nas przygniata, boimy się, trwoga, lęk. Jeszcze nie teraz! Jeszcze za wcześnie! Pies Pustelnik, łapy do oklasków składa. Rozumiesz! Świeca – zmartwychwstanie. On żyje, ty z Nim wejdziesz w zmartwychwstanie. Ta myśl, wieczność czeka, dzień skończony – ona czeka. Od urodzenia do niej przecież dążymy, czy nam się podoba czy nie – śmierć brama, tam niebo skłania się, i sędzia Miłosierdziem płonie. Widzę wiara, nadzieja, nie koniec. Życie – jak to pojąć? Jak przemijanie ułożyć, do snu razem z sobą? Pytania, pytania? Odpowiedź jedna, sensem jest życie, celem Ty , Panie, lecz to nie życie lecz zmartwychwstanie.
Moim skromnym, zdaniem i Psa Pustelnika , to o czym myślimy, to nic innego jak zmaganie pomiędzy życiem i śmiercią. Wiecznością i trwaniem. To nie koniec, trwasz, życie się budzi, inne, przemijasz, aby trwać. W przemijaniu człowiek może trwać, w wieczności, przez człowieka. Tylko tą drogą innej po prostu nie ma. Człowiek to pomost do nieba. Tyle o przemijaniu …
Pies Pustelnik zdziwiony… Kiedyś o czyśćcu dysputa, jak tam będzie? A któż, to wie? Będzie, na pewno będzie, niebo, czyściec, piekło. Droga – dobro i zło. Pies Pustelnik mruga on słyszy, czy umiem słuchać – wieczność czeka…
Esej się kończy ja przed nieodgadnionym, tajemnica… A tak na marginesie, to dzisiaj Przyjaciel, który odszedł postawił przede mną to zadanie, zdjęcie na trumnie, łzy w oczach bliskich, czy dla nich też zadanie? Czy po prostu za kilka dni, życie, życie takie po prostu jest! Zmagam się esej się kończy Niebo czyściec, piekło…]]> Pies Pustelnik nie daje mi spokoju. Co z przemijaniem? Co z przejściem, granicą, życia i śmierci? Staję w rozterce. Dziś żegnam Przyjaciela Waldemara – Jerzego, serce pęka. Jeszcze nie czas emocje buzują. Jeszcze za wcześnie, wczoraj Jaco , i co tego. Pies Pustelnik oko przymrużył. Błądzisz, wszak to nie koniec, to początku tajemnica. Logika, koncepcje, to na nic. Czuwaj, Pan wraca z wesela, czy jesteś gotowy? Czy Twoje, serce podoba się Bogu? Teraz nie na emeryturze! Czy miłość osądzona zostanie? Kochałeś, kochasz, banał czy prawda?
Moja rozterka , moje zmaganie. To teraz, przybija, jesteś gotowy, czy jeszcze czasu Ci potrzeba. Myślę, że ta tajemnica nas przygniata, boimy się, trwoga, lęk. Jeszcze nie teraz! Jeszcze za wcześnie! Pies Pustelnik, łapy do oklasków składa. Rozumiesz! Świeca – zmartwychwstanie. On żyje, ty z Nim wejdziesz w zmartwychwstanie. Ta myśl, wieczność czeka, dzień skończony – ona czeka. Od urodzenia do niej przecież dążymy, czy nam się podoba czy nie – śmierć brama, tam niebo skłania się, i sędzia Miłosierdziem płonie. Widzę wiara, nadzieja, nie koniec. Życie – jak to pojąć? Jak przemijanie ułożyć, do snu razem z sobą? Pytania, pytania? Odpowiedź jedna, sensem jest życie, celem Ty , Panie, lecz to nie życie lecz zmartwychwstanie.
Moim skromnym, zdaniem i Psa Pustelnika , to o czym myślimy, to nic innego jak zmaganie pomiędzy życiem i śmiercią. Wiecznością i trwaniem. To nie koniec, trwasz, życie się budzi, inne, przemijasz, aby trwać. W przemijaniu człowiek może trwać, w wieczności, przez człowieka. Tylko tą drogą innej po prostu nie ma. Człowiek to pomost do nieba. Tyle o przemijaniu …
Pies Pustelnik zdziwiony… Kiedyś o czyśćcu dysputa, jak tam będzie? A któż, to wie? Będzie, na pewno będzie, niebo, czyściec, piekło. Droga – dobro i zło. Pies Pustelnik mruga on słyszy, czy umiem słuchać – wieczność czeka…
Esej się kończy ja przed nieodgadnionym, tajemnica… A tak na marginesie, to dzisiaj Przyjaciel, który odszedł postawił przede mną to zadanie, zdjęcie na trumnie, łzy w oczach bliskich, czy dla nich też zadanie? Czy po prostu za kilka dni, życie, życie takie po prostu jest! Zmagam się esej się kończy Niebo czyściec, piekło…]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-684.html Fri, 17 Apr 2009 14:54:12 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-684.html
Na próżno starasz się zrozumieć dlaczego cień odbity od ciebie jest jaśniejszy od ciebie a twoje słońce nie wędruje ze świtą w orszaku z tęczy więc pozostawiam ci dar oliwnie śmiertelną gałązkę wawrzynowy płacz wtopiony w bursztyn gadatliwych przemilczeń

Omijasz uchwytne zatoki żalu kaleczysz skrzydła przestrzenią zwątpienia lotem składnie kołującym szybujesz ponad swoim czasem i nagle wiesz co ci przeszkadza być tą co wyrasta ponad własną zachciankę

PS.

Jesteś pożądaniem szatańskich aniołów co prowadzą do wzgardy gdzie są zamiary brukowane strachem jesteś bryłą zlepioną z niemoich podejrzeń biegniesz podtrzymać garb niemojej rozpaczy nie patrzysz na ocean zziębniętych uśmiechów bo gdy tworzysz istnieją raje przysięgi na piekło więc z tobą jest tak jak by ci dano wykonać obraz którego nie zdążysz zobaczyć i pytasz jakim się stanie zanim ożyje w cudzym spojrzeniu zanim błysk dany ci na próżno spodoba się twoim naśladowcom a to przecież nie tak że jestem twoją odpowiedzią to ty jesteś moim pytaniem moim znakiem niewiedzy

PS.2

Wierzę w twój powrót. Jeżeli zdarzy nam się piekło wzajemnego znieczulenia i będziemy poza sobą równie szczęśliwi jak teraz, pamiętaj: teraz potrwa bez naszego udziału, gdyż nie można rozłączyć tych, co są nierozłączni.]]>
Na próżno starasz się zrozumieć dlaczego cień odbity od ciebie jest jaśniejszy od ciebie a twoje słońce nie wędruje ze świtą w orszaku z tęczy więc pozostawiam ci dar oliwnie śmiertelną gałązkę wawrzynowy płacz wtopiony w bursztyn gadatliwych przemilczeń

Omijasz uchwytne zatoki żalu kaleczysz skrzydła przestrzenią zwątpienia lotem składnie kołującym szybujesz ponad swoim czasem i nagle wiesz co ci przeszkadza być tą co wyrasta ponad własną zachciankę

PS.

Jesteś pożądaniem szatańskich aniołów co prowadzą do wzgardy gdzie są zamiary brukowane strachem jesteś bryłą zlepioną z niemoich podejrzeń biegniesz podtrzymać garb niemojej rozpaczy nie patrzysz na ocean zziębniętych uśmiechów bo gdy tworzysz istnieją raje przysięgi na piekło więc z tobą jest tak jak by ci dano wykonać obraz którego nie zdążysz zobaczyć i pytasz jakim się stanie zanim ożyje w cudzym spojrzeniu zanim błysk dany ci na próżno spodoba się twoim naśladowcom a to przecież nie tak że jestem twoją odpowiedzią to ty jesteś moim pytaniem moim znakiem niewiedzy

PS.2

Wierzę w twój powrót. Jeżeli zdarzy nam się piekło wzajemnego znieczulenia i będziemy poza sobą równie szczęśliwi jak teraz, pamiętaj: teraz potrwa bez naszego udziału, gdyż nie można rozłączyć tych, co są nierozłączni.]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-689.html Thu, 16 Apr 2009 11:51:29 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-689.html http://www.youtube.com/watch?v=RxPZh4AnWyk&NR=1]]> http://www.youtube.com/watch?v=RxPZh4AnWyk&NR=1]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-1130.html Sun, 08 Feb 2009 14:34:44 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-1130.html ]]> ]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-1141.html Sat, 07 Feb 2009 17:34:35 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-1141.html http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-1723.html Thu, 23 Oct 2008 14:19:42 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-1723.html otwieranie drzwi, potem zmiana ręki na torbę.
chodźmy na ugór, gdzie w ruinach mieszkają
jaszczurki. rozchylimy to do końca, do ostatniej

cegły, pod którą chowają się czerwone żuki.
w murze można mieć skrytkę, ukryć w niej
tajemnicę. tak jak wtedy, gdy znalazłem
w trawie koziołka. nie zostawiaj zapachu,

bo matka wyczuje - prosiłaś, kiedy zsunąłem
ci ramiączko sukienki. szept przelewał się
w zmierzch, ale przecież to tylko inna długość
fali, kilka Hertzów więcej w pełnej skali widma.

Łódź 09.05.2008]]> otwieranie drzwi, potem zmiana ręki na torbę.
chodźmy na ugór, gdzie w ruinach mieszkają
jaszczurki. rozchylimy to do końca, do ostatniej

cegły, pod którą chowają się czerwone żuki.
w murze można mieć skrytkę, ukryć w niej
tajemnicę. tak jak wtedy, gdy znalazłem
w trawie koziołka. nie zostawiaj zapachu,

bo matka wyczuje - prosiłaś, kiedy zsunąłem
ci ramiączko sukienki. szept przelewał się
w zmierzch, ale przecież to tylko inna długość
fali, kilka Hertzów więcej w pełnej skali widma.

Łódź 09.05.2008]]>