<![CDATA[Dotykiem Wiatru - forum poezji amatorskiej. - Wiersze białe]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/ Mon, 27 Apr 2026 05:38:51 +0000 MyBB <![CDATA[Spragnieni pogody]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7968.html Mon, 16 Mar 2026 09:35:56 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7968.html Spragnieni pogody


Wyrzuceni z wody
Światłem objawieni
W objęciach pragnienia
W rajskim namaszczeniu
Zaślubieni z wolą
Pierwotną wolnością
Między dobrem a złem
Zwaśnieni z przyrodą
dla doskonałości --

Szukamy oddalenia :

Zwykłych, szarych kamieni
O które wody kryształ
rozbija się i mieni
Pierwotnych dni swobody
Czystej przejrzystej wody
Prostych dróg,liści cieni
Stwórczej ziemskiej pogody.
Sztuką wielką jest życie
Tę sztukę objawił raj
Która wciąż dzieje się w nas
dla złożoności żywej.
Tej miłości zielonej
Polnej zielonej ciszy
Zarań ciszy pierwotnej.]]> Spragnieni pogody


Wyrzuceni z wody
Światłem objawieni
W objęciach pragnienia
W rajskim namaszczeniu
Zaślubieni z wolą
Pierwotną wolnością
Między dobrem a złem
Zwaśnieni z przyrodą
dla doskonałości --

Szukamy oddalenia :

Zwykłych, szarych kamieni
O które wody kryształ
rozbija się i mieni
Pierwotnych dni swobody
Czystej przejrzystej wody
Prostych dróg,liści cieni
Stwórczej ziemskiej pogody.
Sztuką wielką jest życie
Tę sztukę objawił raj
Która wciąż dzieje się w nas
dla złożoności żywej.
Tej miłości zielonej
Polnej zielonej ciszy
Zarań ciszy pierwotnej.]]> <![CDATA[Twórca]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7864.html Sat, 14 Dec 2024 08:20:05 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7864.html Czeka niczym śmierć na ostatni oddech
Wolniejszy i spokojniejszy sen
Pełen natchnienia, w mroku złudzenia
Gdzie chodzi nadzieja, niczym cień
Choć cię widzę, oko gubi swą więź.

Każda wers czarnego tuszu kreśli obrazy
Niczym znamię na duszy uścisk kruszy
Gdy biel czysta jak mgła przejrzysta
Umiera , choć żyje, w pamięci
Przez chwilę - ulatują motyle w świat
Brak jest nas gdy skończył się czas.

A później pustkę wypełnia żal
Ból i strach przeplata się we łzach
Gdy burzy się nad głową dach,
Zostały słowa i chwile,
To terapia gdy przybiera mgła na sile
Tracąc życia sens, na chwilę,
Swej duszy znamię i siłę.]]> Czeka niczym śmierć na ostatni oddech
Wolniejszy i spokojniejszy sen
Pełen natchnienia, w mroku złudzenia
Gdzie chodzi nadzieja, niczym cień
Choć cię widzę, oko gubi swą więź.

Każda wers czarnego tuszu kreśli obrazy
Niczym znamię na duszy uścisk kruszy
Gdy biel czysta jak mgła przejrzysta
Umiera , choć żyje, w pamięci
Przez chwilę - ulatują motyle w świat
Brak jest nas gdy skończył się czas.

A później pustkę wypełnia żal
Ból i strach przeplata się we łzach
Gdy burzy się nad głową dach,
Zostały słowa i chwile,
To terapia gdy przybiera mgła na sile
Tracąc życia sens, na chwilę,
Swej duszy znamię i siłę.]]> <![CDATA[Ich pogrzeb]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7850.html Sat, 02 Nov 2024 09:28:29 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7850.html Ich pogrzeb


Na moim pogrzebie nie było nikogo
Oddałem służbom całe moje zdrowie
Owinąłem się w białe prześcieradło
Udałem się w znaną stronę - cmentarza
Wokół niebiańsko-rajska zielen - grzesznie
Mijały mnie tłumy wiernych, niewiernych
Ale idąc nikt mnie nie zauważył
Spojrzał na mnie kościół i wskazał drogę
Nie było bramy cmentarnej,grodzenia
Nie było drzew,ptaków,morza i słońca
Zatrzymała mnie tutaj wielka cisza
Bo już zaczęło się nasze zmartwychwstanie]]> Ich pogrzeb


Na moim pogrzebie nie było nikogo
Oddałem służbom całe moje zdrowie
Owinąłem się w białe prześcieradło
Udałem się w znaną stronę - cmentarza
Wokół niebiańsko-rajska zielen - grzesznie
Mijały mnie tłumy wiernych, niewiernych
Ale idąc nikt mnie nie zauważył
Spojrzał na mnie kościół i wskazał drogę
Nie było bramy cmentarnej,grodzenia
Nie było drzew,ptaków,morza i słońca
Zatrzymała mnie tutaj wielka cisza
Bo już zaczęło się nasze zmartwychwstanie]]> <![CDATA[Przyjaciel]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7829.html Mon, 15 Jul 2024 23:03:35 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7829.html Nie potrafię jej tłumić.

Nachodzi mnie ciągle, nigdy z ukrycia, a gdy już wejdzie, o zdanie nie pyta.
Pochłania mnie, a ja ją, jesteśmy w tej chwili jednaką osobą.
Szepcze mi do ucha swe rady ciągle, a ja je słucham jakoby były od mnie.

Wieczór nadchodzi, tak mówią ludzie. Wpatruję się w zachód po całym tym trudzie, ciężkiego dnia i myślę sobie, co jutro będzie mnie czekać]]> Nie potrafię jej tłumić.

Nachodzi mnie ciągle, nigdy z ukrycia, a gdy już wejdzie, o zdanie nie pyta.
Pochłania mnie, a ja ją, jesteśmy w tej chwili jednaką osobą.
Szepcze mi do ucha swe rady ciągle, a ja je słucham jakoby były od mnie.

Wieczór nadchodzi, tak mówią ludzie. Wpatruję się w zachód po całym tym trudzie, ciężkiego dnia i myślę sobie, co jutro będzie mnie czekać]]> <![CDATA[Zawiedzenie]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7813.html Sun, 26 May 2024 10:01:52 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7813.html


Zawiedzenie


Chciałem być władcą piękna
a zostałem udziałowcem przeciętnej szarości.

Chciałem być królem prawdy
a przyszlo mi zostać rozjemcą kłamstwa i hipokryzji.

Chciałem posiąść całą Ziemię
a dzierżawię skrawek pokoju jako wspólność ustawową.

Chciałem być wolnym
a wpędzono mnie w bagienny las przepisów ustaw,praw i obowiązków.













wrzesień ... 98(6)]]>


Zawiedzenie


Chciałem być władcą piękna
a zostałem udziałowcem przeciętnej szarości.

Chciałem być królem prawdy
a przyszlo mi zostać rozjemcą kłamstwa i hipokryzji.

Chciałem posiąść całą Ziemię
a dzierżawię skrawek pokoju jako wspólność ustawową.

Chciałem być wolnym
a wpędzono mnie w bagienny las przepisów ustaw,praw i obowiązków.













wrzesień ... 98(6)]]> <![CDATA[Toczy się - wokół]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7805.html Sat, 04 May 2024 11:08:03 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7805.html
przez zdania otwarte



Toczy się - wokół

-- Ktoś podniósł kamień
-- Ktoś zawołał ;
oczy szeroko otwarte gotowe na łzy


Ci widzą , więcej nie rozumieją
To jest chleb; tam pamiętny jego smak
Zniekształcona wolność akwarelą
w obrazie karykatury wolnej

Ciałowością puchną organizmy
Rośnie więc grono owocospadów
Wygoda wciąż wielkością modloną
dodaną, ujemną; tą pragnioną

W smogu techniki pręży się wiedza
wysztylecając myśli w celowość
W świetle potęgi żywotni się życie
Grzęźnie postęp w zaklęciu - utopii

Wyraja się błądzący dobrobyt
Dalej horyzonci się rozsądek
W samozamówieniu tkwi cierpienie
Szklane oko nie tuczy,choć błyszczy

Prawo rozprawiło prawologię
dla istoty! Nie zaś w duchu jego
W jasności czasu pełni się wokół
balastem form,nadmuchanych zadań

W inności grzechów topnieje wiara
co szkieleci i pełni zbawienie
Rajski wąż z nieufnością spogląda
Z oddalenia słychać głos natury
Chce się więcej niż daje ; Dlaczego ?

Słyszy się wciąż jedną pozytywkę -
Tendencjonalizm ! To on ! Tylko on!
Już teoria nie rodzi nadziei
Wyraziści się przechył w upadłość

Czas prawdy mierzy się z koniecznością
Jej deszcz chce obmyć historię świata
Tyle w niej zakłamań - Czy potrzebnie ?
Oszukuje się serce i sumienie

Szczęście jak towar, tylko błyskocze
z dala od przyzwoitości i oczekiwań
Niedorzeczność drażni filozofię
Co rozkłada wolę na czynniki

Co idzie ? Kto się cofa ? Nadchodzi -
Przyczyna - skutek - wina wiążą się
siłami pradawnego istnienia
Wydziedziczone : rozum i instynkt
Inteligencja ; rozmózgowienie


-- Ktoś rzucił kamień
-- Ktoś krzyknął;
Polały się łzy z oczu spuszczonych do Ziemi
I nikt już nie pyta - dlaczego -
]]>
przez zdania otwarte



Toczy się - wokół

-- Ktoś podniósł kamień
-- Ktoś zawołał ;
oczy szeroko otwarte gotowe na łzy


Ci widzą , więcej nie rozumieją
To jest chleb; tam pamiętny jego smak
Zniekształcona wolność akwarelą
w obrazie karykatury wolnej

Ciałowością puchną organizmy
Rośnie więc grono owocospadów
Wygoda wciąż wielkością modloną
dodaną, ujemną; tą pragnioną

W smogu techniki pręży się wiedza
wysztylecając myśli w celowość
W świetle potęgi żywotni się życie
Grzęźnie postęp w zaklęciu - utopii

Wyraja się błądzący dobrobyt
Dalej horyzonci się rozsądek
W samozamówieniu tkwi cierpienie
Szklane oko nie tuczy,choć błyszczy

Prawo rozprawiło prawologię
dla istoty! Nie zaś w duchu jego
W jasności czasu pełni się wokół
balastem form,nadmuchanych zadań

W inności grzechów topnieje wiara
co szkieleci i pełni zbawienie
Rajski wąż z nieufnością spogląda
Z oddalenia słychać głos natury
Chce się więcej niż daje ; Dlaczego ?

Słyszy się wciąż jedną pozytywkę -
Tendencjonalizm ! To on ! Tylko on!
Już teoria nie rodzi nadziei
Wyraziści się przechył w upadłość

Czas prawdy mierzy się z koniecznością
Jej deszcz chce obmyć historię świata
Tyle w niej zakłamań - Czy potrzebnie ?
Oszukuje się serce i sumienie

Szczęście jak towar, tylko błyskocze
z dala od przyzwoitości i oczekiwań
Niedorzeczność drażni filozofię
Co rozkłada wolę na czynniki

Co idzie ? Kto się cofa ? Nadchodzi -
Przyczyna - skutek - wina wiążą się
siłami pradawnego istnienia
Wydziedziczone : rozum i instynkt
Inteligencja ; rozmózgowienie


-- Ktoś rzucił kamień
-- Ktoś krzyknął;
Polały się łzy z oczu spuszczonych do Ziemi
I nikt już nie pyta - dlaczego -
]]> <![CDATA[punkt widzenia]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7800.html Thu, 07 Mar 2024 19:27:31 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7800.html migają klatki mojego miasta
ludzie — rozsypani jak przecinki
oddzielają między sobą słowa
kolejny przystanek szarości
tymczasową perspektywą jutra
zamknę oczy i poczekam
rzucę uśmiechem na do widzenia]]> migają klatki mojego miasta
ludzie — rozsypani jak przecinki
oddzielają między sobą słowa
kolejny przystanek szarości
tymczasową perspektywą jutra
zamknę oczy i poczekam
rzucę uśmiechem na do widzenia]]> <![CDATA[***]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7784.html Sun, 21 Jan 2024 12:36:03 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7784.html Umysł głaszcze moją dłoń
Pieści drżące usta
Delikatnie muska mój rozgrzany policzek
Mechanicznością swoich ruchów przypomina mi o swoim pustym
zimnym istnieniu
a raczej
jego braku
czy można tęsknić za dotykiem, którego się nie poczuło
za pieszczotami, których się nie zaznało
za jednoznacznym spojrzeniem, którego nie było się obiektem
myśląc o nigdy niewypowiedzianych słowach czuję, że je zaklinam]]> Umysł głaszcze moją dłoń
Pieści drżące usta
Delikatnie muska mój rozgrzany policzek
Mechanicznością swoich ruchów przypomina mi o swoim pustym
zimnym istnieniu
a raczej
jego braku
czy można tęsknić za dotykiem, którego się nie poczuło
za pieszczotami, których się nie zaznało
za jednoznacznym spojrzeniem, którego nie było się obiektem
myśląc o nigdy niewypowiedzianych słowach czuję, że je zaklinam]]> <![CDATA[WIERSZE SYLABICZNE do oceny czytelników.]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7711.html Wed, 09 Aug 2023 17:31:52 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7711.html
Najgorszy czas może
nie może być gorszy niż
jakby inny ktoś
bywał

Pozostał sam Taki
ktoś a po nim znowu już
nastąpił drugi
z rzędu

Tak samo jest nigdy
byłoby mieć lepiej by
znów do trzech sztuka
razy

Trwa niepodobnie Jak
niejeden tamten o coś
innego Chodzić
musi


DARUJ

Choćby było – trwaj
Splendor niechby był
Tylko szelest słów
Przyłóż do rany

Boskie żale – spraw
Kiedy ledwie tu
Wybacz wiekom i
Nadzieję chowaj

Wielokrotnie – znacz
Tylko przejmuj lecz
Innym po czasie
Opuść ton winy]]>
Najgorszy czas może
nie może być gorszy niż
jakby inny ktoś
bywał

Pozostał sam Taki
ktoś a po nim znowu już
nastąpił drugi
z rzędu

Tak samo jest nigdy
byłoby mieć lepiej by
znów do trzech sztuka
razy

Trwa niepodobnie Jak
niejeden tamten o coś
innego Chodzić
musi


DARUJ

Choćby było – trwaj
Splendor niechby był
Tylko szelest słów
Przyłóż do rany

Boskie żale – spraw
Kiedy ledwie tu
Wybacz wiekom i
Nadzieję chowaj

Wielokrotnie – znacz
Tylko przejmuj lecz
Innym po czasie
Opuść ton winy]]> <![CDATA[Do Martie]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7709.html Sun, 06 Aug 2023 07:27:08 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7709.html <![CDATA[Krócica]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7703.html Mon, 17 Jul 2023 21:33:13 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7703.html Krócica

Zadymiona !
Przed chwilą głucho westchnęła -
Cóż ! Stało się !
Tak miało się stać -
Ujarzmiona ; Mocnym uściskiem dłoni
Chwilę czekała - wystraszona ?
W zespoleniu ; Jednym brzmieniu
Uprzednio prochem i kulą napełniona
Oddała się;
Posłuszna , wierna - losowi .



wrzesień ...98(3)]]> Krócica

Zadymiona !
Przed chwilą głucho westchnęła -
Cóż ! Stało się !
Tak miało się stać -
Ujarzmiona ; Mocnym uściskiem dłoni
Chwilę czekała - wystraszona ?
W zespoleniu ; Jednym brzmieniu
Uprzednio prochem i kulą napełniona
Oddała się;
Posłuszna , wierna - losowi .



wrzesień ...98(3)]]> <![CDATA[Czy mnie miłujesz]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7663.html Sat, 01 Apr 2023 08:44:53 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7663.html znajdę tylko wygodny tron
i zamiast dojrzałym kłosem
będę tylko bujanym obłokiem

jeśli z oczu nie spadną łuski
pozostanie tylko atramentowa ciemność
poza horyzontem zdarzeń
czy pokocham kiedyś w ogóle

uwięziony we własnym ego
a może być po prostu człowiekiem
takim który ma w nosie muchy
jednak czy mnie miłujesz bardziej

odbija się echem w mojej duszy
ufam i wierzę że znajdę
własną ścieżkę gdzie moje ja
nie przygniecie mnie do ziemi

spowiadam się dzisiaj z miłości
za dużo czasu utraconego
łakomstwem karmione moje oczy
powoli świat odbierał mi rozum

wciąż tak niewiele kocham
znajduję tylko wygodny tron
i jeden cierń w moim sercu
czy mnie miłujesz bardziej aniżeli ci]]> znajdę tylko wygodny tron
i zamiast dojrzałym kłosem
będę tylko bujanym obłokiem

jeśli z oczu nie spadną łuski
pozostanie tylko atramentowa ciemność
poza horyzontem zdarzeń
czy pokocham kiedyś w ogóle

uwięziony we własnym ego
a może być po prostu człowiekiem
takim który ma w nosie muchy
jednak czy mnie miłujesz bardziej

odbija się echem w mojej duszy
ufam i wierzę że znajdę
własną ścieżkę gdzie moje ja
nie przygniecie mnie do ziemi

spowiadam się dzisiaj z miłości
za dużo czasu utraconego
łakomstwem karmione moje oczy
powoli świat odbierał mi rozum

wciąż tak niewiele kocham
znajduję tylko wygodny tron
i jeden cierń w moim sercu
czy mnie miłujesz bardziej aniżeli ci]]> <![CDATA[O seksie]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7660.html Mon, 27 Mar 2023 14:54:57 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7660.html drapane zgrzybiałym paznokciem
flegmą spłynęły wzdłuż podłości przyrodzenia...]]> drapane zgrzybiałym paznokciem
flegmą spłynęły wzdłuż podłości przyrodzenia...]]> <![CDATA[Mniejsze zło.]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7654.html Thu, 16 Mar 2023 02:22:12 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7654.html
Nad ranem gdy płaczesz kamiennymi myślami
suchość wypala biel
włos po włosie

Wieczorem gdy z bólem słuchasz oddechu
patrząc w ślad na dłoniach
liczysz dobro złych dni


słowa.]]>
Nad ranem gdy płaczesz kamiennymi myślami
suchość wypala biel
włos po włosie

Wieczorem gdy z bólem słuchasz oddechu
patrząc w ślad na dłoniach
liczysz dobro złych dni


słowa.]]> <![CDATA[Zapisana w pamięci]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7653.html Wed, 15 Mar 2023 19:07:05 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7653.html które jest ukryte głęboko we mnie
z pewnego pięknego dnia
bardzo wyraźne obrazy
odżywiają serce moje

jedynie co zostało
wspomnienie z tamtej chwili
Co było magicznie i pięknie
co już nie wróci
miejsce które przypomina Ciebie
przyjaciółko moja
namaluje na ławeczce twoje inicjały
jesteś najbliższą osobą w mym życiu]]> które jest ukryte głęboko we mnie
z pewnego pięknego dnia
bardzo wyraźne obrazy
odżywiają serce moje

jedynie co zostało
wspomnienie z tamtej chwili
Co było magicznie i pięknie
co już nie wróci
miejsce które przypomina Ciebie
przyjaciółko moja
namaluje na ławeczce twoje inicjały
jesteś najbliższą osobą w mym życiu]]> <![CDATA[Załamanie duszy]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7649.html Thu, 09 Mar 2023 11:49:37 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7649.html Załamanie duszy

Gdy płacze deszcz nie widać łez !
Negacją zaczyna się dzień
W pogodzie drętwego czasu
Obojętnieje siła woli
Myśli jak listy bez adresu
Oczekują ! Więdną ! Jak i słowa.

Gdy płacze deszcz nie widać łez !
Saharą wstaje nowy dzień
Oddalasz się brnąc w nijakość
Twój umysł - pęknięte koło
Widzisz tylko dal - przestrzeń
Między dobrem a złem.

Gdy płacze deszcz nie widać łez !
Pijany wiatr obija się o ściany
Twoim żaglem - kirem - zawija.
Biało ! Puste place wolności -
Jak twoja dłoń - nie wyciągnięta
Wątpisz - czy chciałbyś począć się od nowa ?

Gdy płacze deszcz nie widać łez !
Ujemny poziom obnaża przeziębioną duszę
A ty wołasz przez sen ! Wrażliwością ?
" Daj murzynce biały ręcznik
niech się poczuje lżej ".
Budzi cię ponury świat Żeromskiego
Stać cię tylko na Ramzesowe spojrzenie --
Zastygłe ! W szarym granicie -
Słyszysz jakby echa czyjejś mowy
Od kogo ? Do kogo ? Rozmowy ?
Zastanawiając się jak wygląda szczęście ?]]> Załamanie duszy

Gdy płacze deszcz nie widać łez !
Negacją zaczyna się dzień
W pogodzie drętwego czasu
Obojętnieje siła woli
Myśli jak listy bez adresu
Oczekują ! Więdną ! Jak i słowa.

Gdy płacze deszcz nie widać łez !
Saharą wstaje nowy dzień
Oddalasz się brnąc w nijakość
Twój umysł - pęknięte koło
Widzisz tylko dal - przestrzeń
Między dobrem a złem.

Gdy płacze deszcz nie widać łez !
Pijany wiatr obija się o ściany
Twoim żaglem - kirem - zawija.
Biało ! Puste place wolności -
Jak twoja dłoń - nie wyciągnięta
Wątpisz - czy chciałbyś począć się od nowa ?

Gdy płacze deszcz nie widać łez !
Ujemny poziom obnaża przeziębioną duszę
A ty wołasz przez sen ! Wrażliwością ?
" Daj murzynce biały ręcznik
niech się poczuje lżej ".
Budzi cię ponury świat Żeromskiego
Stać cię tylko na Ramzesowe spojrzenie --
Zastygłe ! W szarym granicie -
Słyszysz jakby echa czyjejś mowy
Od kogo ? Do kogo ? Rozmowy ?
Zastanawiając się jak wygląda szczęście ?]]> <![CDATA[Chiński uśmiech]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7648.html Thu, 09 Mar 2023 11:25:48 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7648.html
Chiński uśmiech


Skrzydłem pszczoły - drgnieniem
W mimiczny skurczów ton
Drobnym mrowiem tkany
W woli skojarzeń słanych
Oznajmia siebie skromnie.
Jakby zwodniczy płacz ?
Co nagle się rozpłynął ?
Objęty twarzą - Miną ?
Niczym akord Bacha
Zdysonansowany -
Jednym tchnieniem mistrza
Strojnie rozwiązany
By jawić harmonię
Upojną - Czekaną !
Zwężone powieki
Otulają spojrzenie
Co światłem radości
Obraz ten ogarnia
Dla zbliżeń serc odległych
Uśmiechem danym wszystkim .
]]>
Chiński uśmiech


Skrzydłem pszczoły - drgnieniem
W mimiczny skurczów ton
Drobnym mrowiem tkany
W woli skojarzeń słanych
Oznajmia siebie skromnie.
Jakby zwodniczy płacz ?
Co nagle się rozpłynął ?
Objęty twarzą - Miną ?
Niczym akord Bacha
Zdysonansowany -
Jednym tchnieniem mistrza
Strojnie rozwiązany
By jawić harmonię
Upojną - Czekaną !
Zwężone powieki
Otulają spojrzenie
Co światłem radości
Obraz ten ogarnia
Dla zbliżeń serc odległych
Uśmiechem danym wszystkim .
]]> <![CDATA[Nic]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7591.html Sat, 05 Nov 2022 00:11:49 +0100 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7591.html
Nic,
które rozrywa od środka,
które trawi trzewia,
które zabiera nadzieję.

Nic.

Nic,
które przeraża,
które jest granicą,
za którą niczego już nie ma.

Samotność]]>
Nic,
które rozrywa od środka,
które trawi trzewia,
które zabiera nadzieję.

Nic.

Nic,
które przeraża,
które jest granicą,
za którą niczego już nie ma.

Samotność]]> <![CDATA[Gdy prochem jesteś]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7583.html Sun, 09 Oct 2022 11:30:20 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7583.html
skrajem pomostu


Gdy prochem jesteś



Życiem ognia czy wody, które nie umiera
Ruchem krzewu ożywionym wiatrem
Oddechem lasów, łanów zbóż wiewnych
Mocą skał co szkielecą gór ducha
Siłą która wysktrukturza Ziemię
Czy krągli łukiem wód oceanów --

Czy warto mówić : martwa natura ?
Że tylko palą się, parują - przemieniają
Zjawiskowością krajobrazują ?
- Ty ich nie wybawiaj ! Nie przeszkadzaj !
Tyle życia dzierżą rzeczy co i istoty
Więc zawierz im! I mów do nich głośno
Dalej rozmawiaj - Ucho nadstawiaj !
Bo one wszystko wiedzą i prawdę powiedzą
W cyklach wiodących się obnażają
Zawierzonych i Ziemi i Słońcu.

A ty ? - Ich sumo wyszczególniona
Wspólnym cudem życia duchowiona
Wołasz głosem Boga ,dumnie: Ja żyję !

Tak daleko , a jakże są blisko
Jedną mocą , ogarnięte - czasem.
Choć one dzisiaj jeszcze zimne - zamyślone
Wiedzą że przyjdzie ich zmartwychwstanie
- Chociaż w pojęciu to tylko związki
Stałe, ciekłe i lotne - ciała, ciała , ciała .
]]>
skrajem pomostu


Gdy prochem jesteś



Życiem ognia czy wody, które nie umiera
Ruchem krzewu ożywionym wiatrem
Oddechem lasów, łanów zbóż wiewnych
Mocą skał co szkielecą gór ducha
Siłą która wysktrukturza Ziemię
Czy krągli łukiem wód oceanów --

Czy warto mówić : martwa natura ?
Że tylko palą się, parują - przemieniają
Zjawiskowością krajobrazują ?
- Ty ich nie wybawiaj ! Nie przeszkadzaj !
Tyle życia dzierżą rzeczy co i istoty
Więc zawierz im! I mów do nich głośno
Dalej rozmawiaj - Ucho nadstawiaj !
Bo one wszystko wiedzą i prawdę powiedzą
W cyklach wiodących się obnażają
Zawierzonych i Ziemi i Słońcu.

A ty ? - Ich sumo wyszczególniona
Wspólnym cudem życia duchowiona
Wołasz głosem Boga ,dumnie: Ja żyję !

Tak daleko , a jakże są blisko
Jedną mocą , ogarnięte - czasem.
Choć one dzisiaj jeszcze zimne - zamyślone
Wiedzą że przyjdzie ich zmartwychwstanie
- Chociaż w pojęciu to tylko związki
Stałe, ciekłe i lotne - ciała, ciała , ciała .
]]> <![CDATA[Moje skromne wiersze czyli groch z kapustą]]> http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7573.html Wed, 21 Sep 2022 10:05:38 +0200 http://dotykiemwiatru.grd.pl/thread-7573.html
Prozo życia
Czy staniesz się
Kiedykolwiek
Poezją marzeń?]]>
Prozo życia
Czy staniesz się
Kiedykolwiek
Poezją marzeń?]]>