Dotykiem Wiatru - forum poezji amatorskiej.
Całokształtem - Ona - Wersja do druku

+- Dotykiem Wiatru - forum poezji amatorskiej. (http://dotykiemwiatru.grd.pl)
+-- Dział: Poetica (/forum-5.html)
+--- Dział: Erotikon (/forum-18.html)
+--- Wątek: Całokształtem - Ona (/thread-7982.html)



Całokształtem - Ona - adamadahp@gmail.com - 2026-06-06 17:56:45

onieśmielona

Całokształtem - Ona


Nie miała nic na sobie co by krępowało
by żywiej w głos natury wsłuchało się ciało
Jako ułan rumaka wprawnie osiodłała
by galopem popędzić,bo tak to kochała
Frontowej sile,werwie natury zawzięciu
w pełnej mocy uczuć,rosnacym napięciu
Najpierw udawała jakby niechcieć chciała
oddechy skracała znów twarz wykrzywiała
To jakby się śmiała,to niby płakała
i ręce podnosząc wołała, wzdychała
Jakby soczysty kęs zmienne smaki dawał
to twarz rozweselał,to jakby w ból wprawiał
Ni brzoskwinię różową sypnął cynamonem
rajski owoc wargami czy już całym łonem
ściskała,bo prężność jego bardziej wzrastała
i soczystością klejną spójność poprawiała
Żuła go chciejnie, niechaj spełnienie się rodzi
i czas przeżyć się dłuży,niech szczęście nasłodzi
Spiralę uczuć w rozkosz rozwijało ciało
wypełniało się gorącem, krwią nabrzmiewało
Nowe pozy,pozycje tworzyła,stroiła
ruchem głowy fryzurę zrywnie poprawiała
Kamasutrę zaskoczyć figurując ciało
nowych przecież pomysłów wciąż chciało,żądało
Wtem się poderwała - to zaskoczenie nowe
tak się objawiło,zamąciło jej w głowie
Nowy ruch wyrytmiło siłą podniecenia
allegro czy allegretto to bez znacznia
Jakby przestraszony źrebak niósł ją w nieznane
te miejsca tak pragnione, wyśnione,wołane
W takich chwilach nie da się panować nad sobą
gdy duch tańczy umysłem,serce śpiewa głową
Chcę kochać, chcę szlochać niech wszystko już się dzieje
w jednej chwili, pragnionej,niech miłość szaleje
Już najwyższa moc uczuć ogarnęła ciało
zaczęło się naprężać, kulminacji chciało
Jakby duch zagrał na organach wszystkich ciała
w anielskiej harmonii rozkosz osiągała
Już granicą omdlenia usta ton wydały
ten oznajmujący ,tryumfu i chwały
Aż ciało w bezsilności osiadło w spełnieniu
wracając do spokoju, napięcia zwolnieniu
w chwale pamięci ducha życia narracji
sił umysłu,woli i natury racji
słodkim wygaszaniu,chęci oddalaniu
zostawiała ciało wbrew oczekiwaniu
a uśmiech spełnienia pozostał na twarzy
- zasypiała wolno od uczuć od wrażeń
.